آزاداندیشی به عنوان پایهای اساسی در دانشگاهها، اکنون بیش از هر زمان دیگری، به عنوان یک اصل مهم تحصیلات عالی تلقی میشود. در دنیای پویا و پیچیده امروز، دانشجوان نه تنها به دنبال یادگیری مفاهیم و دانستههای تخصصی هستند، بلکه به دنبال تجربه آزاداندیشی و افزایش تواناییهای تفکری و تحلیلی خود نیز میباشند. در همین راستا، مصاحبهای را با یوسف روحانی، کارشناسی ارشد آموزش زبان آلمانی دانشگاه علوم تحقیقات آزاد اسلامی تهران و دانشجویی سابق کارشناسی زبان آلمانی در دانشگاه اصفهان به عنوان یک نماینده فعال از این جامعه تحصیلی، به ما کمک میکند تا ابعاد مختلف آزاداندیشی در دانشگاه را بررسی کرده و نقش آن در شکلدهی به شخصیت و دیدگاه دانشجویان را مشاهده نماییم.
۱. جنابآقای یوسف روحانی یکی از گفتوگوهای دانشجویی را نام ببرید که شما آن را برگزار کردید یا در گروه برگزاری نقش داشتید. در کدام دانشگاه و در چه سالی انجام شد؟ خودتان هم در گفتوگو شرکت کردید یا تنها میزبان بودید؟
سال ۸۹، دانشگاه اصفهان، درباره عملکرد دولت نهم و دهم که رویکردی ملیگرایانه به هویت ایران داشتند که با مخالفت بسیاری رو به رو شد و به نتیجه مناسبی هم نرسید. – بله بنده هم شرکت داشتم و در میزبانی حضور داشتم.
۲. این گفتوگو در چند جلسه برگزار شد؟ مدتزمان آن چقدر بود؟ در چه مکانی گفتوگو برگزار شد؟
دو جلسه بود که جلسهی اول به صورت مقدماتی و باز کردن بحث اصلی وثبت نام افراد شرکت کننده در بحث و نظر که حدودا 90 دقیقه طول کشید، و جلسه دوم که به بحث و درگیری لفظی انجامید و متأسفانه متوقف شد.
۳. برای برگزاری گفتوگو با کدام نهاد یا مرکز یا معاونت در دانشگاه هماهنگی انجام دادید؟ آیا دانشگاه ممانعت کرد؟ چطور بر آن غلبه کردید؟
با معاونت فرهنگی هماهنگی صورت گرفت و ممانعتی هم انجام نشد.
۴. به نظرتان موضوع انتخابشده چه جذابیتی برای دانشجویان داشت که حاضر شدند گفتوگو کنند؟
به دلیل موضوع روز بودن و جذابیت میان قشر جوان دانشجو موضوع جای کشش و بحثهای زیادی داشت.
۵. حدوداً چند نفر در گفتوگوی مستقیم شرکت کردند؟ چند نفر نظارهگر بودند؟ گفتوگو در کجا برگزار شد؟ ترکیب جنسیتی گفتوگوکنندگان چه بود؟ ترکیب سنی گفتوگوکنندگان چه بود؟
کمابیش ۱۰۰ نفر حضور پیدا کردند، ۸ نفر مستقیم در بحث و نظر، خانم و آقا، با هم بودند. در سالن آمفیتئاتر دانشگاه اصفهان، در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد. شرکت داشتند
۶. به نظرتان چه ویژگیهایی داشتید که توانستید افراد را حاضر به گفتوگو کنید؟ از چه ابزارهایی استفاده کردید؟
صرفاً به دلیل جذابیت موضوع و اوضاع روز جامعه مدنی. از طریق پوستر و پیامک.
۷. هدف از این گفتوگو چه بود؟ آیا در این گفتوگو طرفین بهدنبال اقناع و تفاهم بودند یا هدف دیگری دنبال میشد؟ نتیجه چه بود؟
به دلیل نگاههای سیاسی مختلف بیشتر در پی اقناع یکدیگر بودند که بنوعی منطق در گفتگو و طرح بیان نظر و نگاه از قبل مطالعه شده در کار نبود.
۸. رفتاری را از طرفین گفتوگو به خاطر دارید که خارج از آداب گفتوگو باشد؟ مثلاً پرخاش. چطور با آن مواجهه کردید؟ چطور طرفین را به مسیر گفتوگو بازگرداندید؟
آری، هیاهوی بیجهت و دعوت به آرامش و شنیدن صدای دیگران توسط برخی از دانشجویان حاضر در صحن که در بیشتر اوقات همراهی کردند اما در جمع بندی فضا از مسیر مدنظر خارج شد.
۹. پس از پایان گفتوگو نظر گفتوگوکنندگان چه بود؟ چقدر رضایت داشتند؟ آیا مایل به ادامه گفتوگو بودند و شرکت در برنامههای بعدی بودند؟
آری، کمابیش رضایت داشتند و صرفا بدلیل موضوع رو که بحث بازگشت هنرمندان خارج از کشور هم بیان شده بود.
۱۰. خروجیهای رسانهای این گفتوگو چه بود؟ آنها را در چه بستری منتشر کردید؟ این بازتاب رسانهای چه بازخوردی در دانشگاه داشت؟ چقدر دیده شد؟ واکنشها چه بود؟
در سطح نشریه داخلی دانشگاه و وبلاگ تشکلها و انجمن علمی.
۱۱. با توجه به تجربهتان گفتوگوی ایدهآل چه ویژگیهایی دارد؟ به نظرتان چه موضوعاتی کشش و جذابیت برگزاری گفتوگوهای دانشجویی را دارد؟
با توجه به تجربه شخصی و حضور در چنین جلساتی، اوضاع سیاسی و اقتصادی روز کشور براستی جای بحث و گفتگو دارد و برای دانشجویان نیز جذابیت دارد و اگر به دانشجویان اطمینان عدم برخورد نظارتی و دستوری و سیاسی داده شود، قطعاً برنامه با استقبال زیاد دانشجویان انجام میگیرد و از لحاظ کم و کیف ایدهآل و پرمحتوا خواهد بود.
۱۲. موضوع دیگری وجود دارد که درباره آن گفتوگو برگزار کرده باشید یا در گفتوگو شرکت کرده باشید؟ نام ببرید
آری، مسئله اقتصاد مقاومتی و تمدن نوین اسلامی که به علت فقدان جذابیت و عدم مطالعه کافی توسط برگزار کنندگان با همراهی و حضور مناسب دانشجویان صورت نگرفت .
۱۳. علت تاکید مقام معظم رهبری بر روی موضوع برگزاری کرسی آزاد اندیشی در بطن دانشگاه ها را در چه میبینید؟
شخصیت حضرت آقا بسیار بلند نظرانه است و افقهای چند دهه آینده جهان اسلام و حاکمیتی و نحوه حکمرانی داخلی را بررسی کرده و آن را درخور جامعه امروز یافته.پس قطعا نگاه و نظر ایشان درباره کرسی حتما کمک کننده فضای دانشجویی و جوانان بوده است
به هر رو برای بنده همیشه این تقابل هویت ملی و مذهبی چالش برانگیز بوده است. به گمان باید پاسخ را در رهنمودهای خود رهبری و حاکمیت جست که ﴿ایرانی اسلامی﴾ را خواهان هستند.
