نه یک نفر و دو نفر، بلکه همه باید به مسائل فکر کنند. ما اعتقاد داریم که دانشگاه، بهترین محل برای اندیشیدن و تفکر پیرامون مسائل است؛ ولی آیا با یک جریان «سیال فکری» در نهاد دانشگاه مواجه‌ایم؟
متأسفانه به نظر می‌رسد که پاسخ به این سؤال، منفی است! ما راه برون‌رفت و پویا شدن فکر و اندیشه را در گفت‌و‌گوی آزادانه می‌بینیم؛ همین خلأ و کمبود، ما را به سمت راه‌اندازی پویشی بُرد که اسمش را گذاشته‌ایم: «پویش گفتار»