در این مصاحبه، با یک شخصیت فعال و پویا در حوزه دانشجویی و فرهنگی، خانم زهرا غفورزاده، دانشجوی رشته تاریخ و دبیر انجمن اسلامی دانشگاه شهید بهشتی، در خصوص مسائل مهم و ارتباط آن با آزاداندیشی گفت و گو کردیم. این مصاحبه به عنوان یک پنجره باز به دیدگاه و تجربیات یک فرد فعال در دانشگاه، به بررسی موضوعاتی از جمله برگزاری گفت‌وگوهای آزاداندیشی پرداخته شده است.

۱-یکی از گفت‌وگوهای دانشجویی را نام ببرید که شما آن را برگزار کردید یا در گروه برگزاری نقش داشتید. در کدام دانشگاه و در چه سالی انجام شد؟ خودتان هم در گفت‌وگو شرکت کردید یا تنها میزبان بودید؟
برنامه کبوتران مسجد دور دست با موضوع فلسطین با حضور دکتر خانعلی زاده، خانم الهام عابدینی و آقای علیانی در دانشگاه شهید بهشتی سال ۱۴۰۲ ، بنده درآن برنامه مجری بوده‌ام و در گفت و گوها و پرسش و پاسخ‌ها شرکت کردم.

۲-این گفت‌وگو در چند جلسه برگزار شد؟ مدت‌زمان آن چقدر بود؟ در چه مکانی گفت‌وگو برگزار شد؟
در یک جلسه ، فرم جلسه اینطور بود که نخست میهمانان صحبت کردند و سپس دانشجویان سوالات خود را پرسیدند. حدود ۲ ساعت به طول انجامید و در سالن آمفی تئاتر دانشگاه برگزار شد.

۳-برای برگزاری گفت‌وگو با کدام نهاد یا مرکز یا معاونت در دانشگاه هماهنگی انجام دادید؟ آیا دانشگاه ممانعت کرد؟ چطور بر آن غلبه کردید؟
تنها با معاونت فرهنگی دانشگاه هماهنگی صورت گرفت که نیاز به اخذ مجوز از آن نهاد بود و مانعی وجود نداشت.

۴-به نظرتان موضوع انتخاب‌شده چه جذابیتی برای دانشجویان داشت که حاضر شدند گفت‌وگو کنند؟
دغدغه فلسطین و مسائل مرتبط با اهمیت آن

۵-  حدوداً چند نفر در گفت‌وگوی مستقیم شرکت کردند؟ چند نفر نظاره‌گر بودند؟ گفت‌وگو در کجا برگزار شد؟ ترکیب جنسیتی گفت‌وگوکنندگان چه بود؟ ترکیب سنی گفت‌وگوکنندگان چه بود؟
حدودا ۲۰ نفر در جلسه حاضر بودند که حدود پنج نفر از آنها مشارکت داشتند. هم از خواهران و هم از برادران سوالاتی پرسیده شد. و در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد بودند.

۶- به نظرتان چه ویژگی‌هایی داشتید که توانستید افراد را حاضر به گفت‌وگو کنید؟ از چه ابزارهایی استفاده کردید؟
افراد براساس دغدغه و مسائلی که داشتند سوالات را طرح می کردند.

۷- هدف از این گفت‌وگو چه بود؟ آیا در این گفت‌وگو طرفین به‌دنبال اقناع و تفاهم بودند یا هدف دیگری دنبال می‌شد؟ نتیجه چه بود؟
هدف زنده نگهداشتن یاد فلسطین و کسب اطلاعات درباره مسائل مربوط به آن بود و کسانی که سوالات را مطرح کرده بودند به جواب لازم خود رسیدند.

۸- رفتاری را از طرفین گفت‌وگو به خاطر دارید که خارج از آداب گفت‌وگو باشد؟ چطور با آن مواجهه کردید؟ چطور طرفین را به مسیر گفت‌وگو بازگرداندید؟
خیر رفتاری خارج از ادب مشاهده نکردم و کاملا در چارچوب موضوع برگزار شد.

۹- پس از پایان گفت‌وگو نظر گفت‌وگوکنندگان چه بود؟ چقدر رضایت داشتند؟ آیا مایل به ادامه گفت‌وگو بودند و شرکت در برنامه‌های بعدی بودند؟
نظرات همراه با رضایت بود و از برنامه راضی بودند.

۱۰- خروجی‌های رسانه‌ای این گفت‌وگو چه بود؟ آن‌ها را در چه بستری منتشر کردید؟ این بازتاب رسانه‌ای چه بازخوردی در دانشگاه داشت؟ چقدر دیده شد؟ واکنش‌ها چه بود؟
در فضای مجازی با  اینستاگرام و تلگرام در قالب پست، استوری و ریل ، الحمدلله خوب دیده شد.

۱۱- با توجه به تجربه‌تان گفت‌وگوی ایده‌آل چه ویژگی‌هایی دارد؟ به نظرتان چه موضوعاتی‌ کشش و جذابیت برگزاری گفت‌وگوهای دانشجویی را دارد؟
مشارکت پنجاه درصدی اعضاء ، حضور تعداد نفرات مناسب فرم و فضای برنامه ، موضوعات فرهنگی مانند ازدواج، هنر، سینما، مطالبات صنفی

۱۲- علت تاکید مقام معظم رهبری بر روی موضوع برگزاری کرسی آزاد اندیشی در بطن دانشگاه ها را در چه می‌بینید؟
انتقال مفاهیم و افکار انقلاب اسلامی و آنچه گفته  و شنیده نشده برای دانشجو