همانطور که دوستان هم اشاره کردند جامعه ما در حال دوقطبی شدن است. به طوری که در دانشگاه هر دانشجو تفکری دارد که شاید دانشجوی دیگر تفکری کاملا متضاد با آن داشته باشد. اگر ما بخواهیم در این شرایط به نتیجه برسیم لازم است تا با یکدیگر گفت‌وگو کنیم. اما فضای دانشگاه در این چند وقت اخیر بستر مناسبی برای گفت‌وگوی عقلانی و منطقی نبود و فضایی احساسی داشت. ما در این شرایط تصمیم گرفتیم که برای موثر بودن ابتدا روی خودمان کار کنیم و بعد با بچه‌ها به صورت تکی صحبت کنیم.