پویش گفتار در این مصاحبه، سعی داشت تا به شناخت عمیق‌تری از وضعیت گفت‌و‌گوهای دانشجویی، انگیزه‌ها و چشم‌انداز آینده در دانشگاه‌ها برسد و با شنیدن و انتقال تجربیات، فرصت منحصر به فردی را در اختیار مخاطبین خود قرار دهد.
در ادامه متن گفت‌و گوی انجام شده پویش گفتار با جناب‌آقای سیدحسن موسوی کارشناس ارشد مدیریت رسانه از دانشگاه علامه طباطبائی و دبیر اسبق اتحادیه جنبش عدالت‌خواه دانشجویی تقدیم شما می‌شود.

– به نظر شما علت تاکید مقام معظم رهبری بر روی موضوع برگزاری کرسی آزاد اندیشی را در چه می‌بینید؟
تاکید مقام معظم رهبر مبنی بر برگزاری کرسی‌های آزاد اندیشی در سطح دانشگاه، یعنی  التهابات دانشگاه‌ها را به بحث و نظر منطقی سوق داده و موارد پایه‌ای را نیز به صورت آزاد طرح و بحث گردد تا جنجال و موارد غیر عقلانی در دانشگاه شکل نگیرد.

– هدف از این گفت‌وگوها چه باید باشد؟ آیا لزوما از دل گفت‌وگو باید به تفاهم رسید یا هدف غایی گفتگو چیز دیگری است؟
هدف از گفتگو طبیعتاً تفاهم یا هم نظری مد نظر نیست و ما برای مذاکره صحبت نمی‌کنیم که خروجی داشته باشیم و قراردادی از خروجی مذاکره داشته باشیم و ثبت کنیم بلکه مسئله آراء و گفت و شنود آراء و حرف‌ها است. فضا ، فضای انتخاب و دسترسی به مطالب مختلف و نظرات گوناگون با ذهنیت متفاوت آماده باشد ولی ایراد مسئله اینجاست که دانشگاه‌ها اکثراً با بحث و جدل کرسی ها را جلو می‌برند و اسلوب و چارچوب مناسب و درخور جایگاه کرسی در دانشگاه حاکم نیست و برنامه‌های موجود هم در دانشگاه مثل نقد و نظر – گفتگوی آزاد و… کاملاً بی‌حاصل ، تکراری ، خسته کننده و بی محتوا است و ویژگی های آن‌هم بدون مسئله مشخص و کاملاً سطحی است.

– ویژگی‌های گفتگوهای دانشجویی در دانشگاه‌ها از نظر شما چیست؟-در گفت‌وگو باید از چه رفتارهایی پرهیز کرد؟ چطور باید یک گفت‌وگوی اثرگذار برگزار کرد؟
گفتگو باید دارای طرح مسئله مشخص باشد و اشارات به شخص یا اشخاص پرهیز گردد و  ایراد وارد کردن و ایجاد فضاسازی یا چند قطبی گری جهت هیجانی کردن برنامه و بحث دوری گردد.
برای گفتگوی اثرگذار همه عناصر دخیل هستند ، مثلا صورت جلسه باید مشخص شود؛  مهمانان مشخص شوند، موضع آن‌ها مشخص گردد و چارچوب جلسه برایشان عنوان و معین گردد و این‌ها کمک کننده بوده و در مقابل،  برگزارکننده یا میزبان باید مقتدرانه چارچوب‌ها را توسط مجری بحث عملی یا مطرح نموده و مخاطب تحت تاثیر قرار‌ گیرد.

– دعوت‌کننده به گفت‌وگو چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد و چطور باید این کار را انجام دهد؟
میزبان  باید درباره موضوع کرسی پژوهش انجام داده و  انتظار همه نوع حواشی را داشته باشد و نسبت به چالش‌ها  شخصا دوری نماید.
دعوت کننده به گفتگو باید عدالت محور و چارچوب‌ها را رعایت داشته باشد و گفتگو کننده باید مسلط به نظرات و موضوع باشد و موضوع را بداند و موضع گیری ننماید و خروجی کرسی یا گفتمان یا نشست را بصورت تصویری صوتی رسانه‌ای مناسبی در اختیار رسانه‌ها و مخاطبین مدنظر قرار دهد.

– در شرایط فعلی دانشگاه‌ها به نظرتان چه موضوعاتی کشش و جذابیت برگزاری گفت‌وگوی آزاد را دارد؟
فضای دانشجویی و دانشگاهی تیپ‌های مختلف هستند حدود مواردی که میتوان بحث نمود با نظر کارشناسی از جمله زنان در اجتماع، مسئله اقتصاد مقاومتی، تحریم حوزه کلان اقتصادی، اوضاع امنیتی کشور یا مصرف انرژی و قیمت بنزین ، نوع جبران یارانه آن و همه مسائل شبیه آن دیده شود

– به عنوان سوال پایانی مصداق‌هایی از یک گفت‌و‌گوی ایده‌آل را می‌توانید به ما معرفی کنید؟
پیشنهادم اینست مصداق گفتگو و مناظره یا بحث همانند گفتگوهای اوایل انقلاب به مانند شهید مطهری و شهید بهشتی با سران احزاب یا گروه‌های متعدد رادیکال و چپی و… اوایل انقلاب در تلویزیون و حتی با دارا بودن اختلافات جدی و عمیق اما با احترام و با نظر کارشناسی و در نظر گرفتن شرایط حاکم و پیرامونی برگزار می‌شد.
متاسفانه کرسی‌های مناسبی نداریم تا مثال زده و عینیت بخشیم.